من نشانی ازتوندارم امانشانی ام رابرای تو می نویسم:درعصرهای انتظار،به حوالی بی کسی قدم بگذار،خیابان غربت را پیداکن وواردکوچه پس کوچه های تنهایی شو! کلبه ی غریبی ام راپیداکن،کناربیدمجنون خزان زده وکنارمرداب آرزوهای رنگی ام! درکلبه رابازکن وبه سراغ بغض خیس پنجره برو! مرامی یابی.منتظر